شمس الدين محمد تبادكانى طوسى

41

تسنيم المقربين ( شرح منازل السائرين خواجه عبدالله انصارى ) ( فارسى )

ساخت و مدت مديدى فرزندش مولانا حميد الدين در آن خانقاه به عبادت پرداخت حال آنكه وفات اين مولانا حميد الدين را روضة الصفا 892 مىداند ، يعنى يك سال بعد از وفات پدر ، با اين حال چگونه تعبير « مدت مديد » صدق مىكند ، و الله اعلم ! شيخ زين الدين ابو بكر خوافى هروى از جمله مشايخ و استادان مولانا محمد تبادكانى مىتوان از شيخ زين الدين ابو بكر خوافى « 1 » نام برد كه مولاناى تبادكانى بعد از وفات وى به سمت خلافت استاد خود رسيد . نام كامل وى محمد بن محمد بن محمد بن على ابى بكر زين الدين خوافى هروى است و اواخر قرن 8 و اوايل قرن 9 را درك كرده است . او از فقهاى حنفى مذهب اهل هرات بوده و نسبت وى در طريقت به شيخ نور الدين عبد الرحمن مصرى است و از همو اجازت دارد . وى سفرهاى بسيار به مصر و شام و حجاز و خراسان داشته است . از جمله آثار وى الوصايا است كه به تاريخ اوائل جمادى الاولى 825 در قدس شريف آن را به اتمام رسانده است ؛ و نيز شرحى به منازل السائرين كه ذكر آن گذشت . شيخ زين الدين خوافى به تاريخ شنبه شب 2 شوال 838 از دنيا برفت . ابتدا در قريهء « مالين » به خاكش سپردند و از آنجا به « درويش‌آباد » و سپس به « عيدگاه » هرات نقلش دادند و بر مزار وى عمارت عالىبنياد نهادند . در گلزار ابرار « 2 » مطلبى از تبادكانى دربارهء شيخ و مرشدش نقل شده كه به گمان نگارنده مقصود تبادكانى همان زين الدين خوافى است و آن اينكه : « مىگفت دو بار كوتهى در ادب نسبت به پير از من پديد آمد : نخست آنكه هنگام نماز گزاردن امام جانمازى به زير پا نداشت و من داشتم . فرمود : بردار ! گفتم : در مذهب من كه شافعىام باكى نيست . دوم روزى مرا به كارى برانگيخت ، تتمه‌اى از وضو مانده بجا آورده ، به فرموده پرداختم . اكنون درمان اين شرمسارى ندانم از كدام در دريوزه كنم ، و از كه پرسم و از كجا يابم ؟

--> ( 1 ) . براى ترجمه احوال وى به آثار ذيل مراجعه شود : طرائق الحقائق : 3 / 65 ، الاعلام 7 / 46 ، نفحات الانس / 493 ، الضوء اللامع ، ج 9 ، ص 260 . ( 2 ) . گلزار ابرار ، نسخهء خطى ، گ 68 .